Het sluimerde al mijn hele leven (1953), ik wilde, ik moest ooit gaan schilderen. Helaas ben ik nog van een generatie waar dit soort keuzes niet voor de hand lagen. Vooral voor een katholiek meisje uit de provincie was kunst niet echt iets voor “ons mensen” dat was meer iets voor de “artistiekelingen”. Om mijn creativiteit enigszins te kunnen ventileren werd ik kapster.
Jaren geleden ben ik op zoek gegaan naar het materiaal en de vorm waarin ik mijn gevoel tot uiting kon brengen. Ik ben begonnen met pastel en houtskool, later werd dat acryl en aquarel. Totdat ik in 2000 bij Peter Dillen in Veldhoven op les kwam. Alle puzzelstukje vielen op hun plaats, dit was wat ik zocht. Daar leerde ik het realistische fijnschilderen met olieverf op linnen. De technieken en vooral het kijken, zien en weergeven spraken me erg aan. Nu struin ik regelmatig rommelmarkten af om voorwerpen te zoeken die iets bij me teweeg brengen.
Zo af en toe schilder ik eens een portret, een vogel, een ander dier of een landschap maar mijn voorkeur gaat over het algemeen uit naar het schilderen van stillevens.
Een voorwerp kan mij raken door zijn vorm, kleur, matheid of glans, gebruikssporen, hardheid of juist door zijn kwetsbaarheid. Het is een uitdaging om vertrouwd te raken met een voorwerp en alle details te ontdekken. Het is een boeiend proces om het voorwerp zo nauwkeurig mogelijk weer te geven zonder dat het zijn eigenheid verliest.
"Het gaat niet om het resultaat maar om de weg er naar toe"! Maar het is wel heel fijn om dat op deze manier te kunnen presenteren.
Een reactie is van harte welkom en aanmelden voor de nieuwsbrief kan natuurlijk ook.